Na dzień 12.02.2026 r. została wyznaczona rozprawa w sprawie C-741/24. To kolejny etap sprawy, która trafiła do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej po zadaniu pytania prejudycjalnego przez Sąd Okręgowy w Częstochowie. W sprawie odbyła się już jedna rozprawa 12.06.2025 r. na której zostały wygłoszone stanowiska stron. Natomiast 12.09.2025 Rzecznik Generalny TSUE Lila Medina wydała opinię, która jest korzystna dla kredytobiorców. Wszystko wskazuje na to, że już 12.02.2026 r. poznamy rozstrzygnięcie TSUE i odpowiedź na pytanie – czy sąd krajowy może dokonać oceny klauzuli zmiennego oprocentowania opartej o WIBOR.
Czego dotyczy sprawa C-471/24?
Pytania prejudycjalne zadane przez SO W Częstochowie dotyczą tego czy jest możliwość badania klauzuli zmiennego oprocentowania partego o wskaźnik WIBOR na gruncie dyrektywy 93/13, a także czy postanowienia takie można uznać za tzw. „główny przedmiot umowy”. Sąd zapytał TSUE również czy tak sformułowane postanowienia mogą prowadzić do rażącej nierównowagi praw i obowiązków stron umowy, a dalej czy w przypadku stwierdzenia, że są one abuzywne, jest możliwe dalsze wykonywanie umowy kredytu.
Z opinii Rzecznika Generalnego TSUE z dnia 12.09.2025 r. wynika, że postanowienia dot. klauzuli zmiennego oprocentowania opartej o wskaźnik WIBOR mogą być badana na gruncie dyrektywy 93/13. Ponadto bank ma obowiązek wskazać nazwę i administratora stawki referencyjnej WIBOR. Rzecznik Generalny TSUE wskazał, że konsument musi rozumieć, jak działa wskaźnik WIBOR i jakie skutki finansowe niesie jego zastosowanie. Nadto sąd krajowy powinien badać, czy zapisy umowy odnoszące się do wskaźnika WIBOR są zgodne z zasadą dobrej wiary i nie prowadzą do rażącej nierównowagi pomiędzy kredytobiorcą a bankiem. Dalej sąd powinien ustalić, czy bank mógł słusznie zakładać, że konsument zaakceptowałby taki warunek, gdyby miał pełne informacje i możliwość indywidualnych negocjacji.
Wszystko wskazuje na to, że wyrok TSUE potwierdzi stanowisko wyrażone w opinii.
Jakie znaczenie ma wyrok TSUE w sprawie C-471/24?
Wyrok TSUE w sprawie C-471/24 może mieć w szczególności następujące znaczenie dla kredytobiorców złotówkowych:
- otwarcie drogi do skutecznego dochodzenia przed sądem roszczeń od banku,
- uznanie klauzuli zmiennego oprocentowania opartej o WIBOR za klauzulę abuzywną,
- umożliwienie wykreślenia z umowy kredytu klauzuli opartej o WIBOR i dalsze spłacanie kredytu wyłącznie wg oprocentowania opartego o marżę.
Wydanie wyroku przez TSUE będzie przełomowym momentem dla kredytobiorców złotówkowych. Orzeczenie TSUE może stać się podstawą do ukształtowania się linii orzeczniczej. Dzięki orzeczeniu TSUE w sprawie C-471/24 łatwiej będzie można przekonać sąd o zasadności roszczeń kredytobiorców złotówkowych. Dotychczas zawisłe postępowania sądowe mają możliwość nabrać tempa.
Co możesz zrobić już teraz, myśląc o procesie przeciwko bankowi?
Obecnie jest najlepszy czas na zgromadzenie dokumentów związanych z umową kredytu. Poza umową kredytu mogą okazać się potrzebne wszelkiego rodzaju załączniki do umowy, regulaminy i formularze informacyjne. To najlepszy czas na przekazanie prawnikowi umowy kredytu do analizy celem sprawdzenia, czy umowa zawiera postanowienie niedozwolone.
