Sankcja kredytu darmowego (SKD) pozwala kredytobiorcy oddać bankowi albo firmie pożyczkowej tylko sam kapitał, bez odsetek, prowizji i innych kosztów, jeżeli kredytodawca naruszył obowiązki z ustawy o kredycie konsumenckim. Na tej stronie znajdziesz zasady działania sankcji, listę naruszeń, które najczęściej dają podstawę do SKD, orzeczenia TSUE i Sądu Najwyższego oraz opis spraw prowadzonych przez kancelarię. Kancelaria adwokacka Bartosza Słabosza prowadzi sprawy o sankcję kredytu darmowego we Wrocławiu i w sądach w całej Polsce.
Czym jest sankcja kredytu darmowego (SKD)?
Jaki jest zakres zastosowania sankcji kredytu darmowego?
Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności:
- umowę pożyczki,
- umowę kredytu w rozumieniu przepisów prawa bankowego,
- umowę o odroczeniu konsumentowi terminu spełnienia świadczenia pieniężnego, jeżeli konsument jest zobowiązany do poniesienia jakichkolwiek kosztów związanych z odroczeniem spełnienia świadczenia,
- umowę o kredyt, w której kredytodawca zaciąga zobowiązanie wobec osoby trzeciej, a konsument zobowiązuje się do zwrotu kredytodawcy spełnionego świadczenia
- umowę o kredyt odnawialny.
Komu przysługuje sankcja kredytu darmowego?
Sankcja kredytu darmowego przysługuje konsumentowi, jeżeli kredytodawca naruszył obowiązki wynikające z ustawy, w szczególności poniższe:
- Art. 29 ust. 1
- Art. 30 ust. 1 pkt 1-8.10,11,14-17,
- Art. 31-33
- Art. 33a, Art.36a-36c
Ponadto do skorzystania z sankcji kredytu darmowego konsument jest uprawniony nie tylko w sytuacji niewykonania obowiązków nałożonych na bank w drodze ustawy, ale także w przypadku ich wadliwego wykonania.
Brak wymaganych informacji w umowie
Zgodnie z art. 30 ustawy o kredycie konsumenckim, umowa powinna zawierać m.in. całkowity koszt kredytu, rzeczywistą roczną stopę oprocentowania (RRSO) oraz warunki jego spłaty. Jeśli instytucja finansowa zastosowała błędne RRSO, konsument ma prawo skorzystać z sankcji.
Nieprzekazanie formularza informacyjnego przed zawarciem umowy
Kredytodawca ma obowiązek dostarczyć konsumentowi formularz zawierający najważniejsze warunki kredytu (art. 13 ustawy).
Nieprawidłowe informowanie o prawie do odstąpienia
Zgodnie z art. 53 ustawy, konsument ma prawo odstąpić od umowy kredytowej w terminie 14 dni, a kredytodawca musi o tym jasno poinformować.
Inne wady umowy kredytu konsumenckiego
Jeśli umowa kredytu konsumenckiego zawiera fałszywe lub wprowadzające w błąd informacje, konsument ma prawo dochodzić swoich roszczeń. Dotyczy to przede wszystkim sytuacji, w których instytucja finansowa nieprawidłowo przedstawia rzeczywistą roczną stopę oprocentowania (RRSO), ukrywa dodatkowe koszty lub stosuje niejasne zapisy dotyczące naliczania odsetek. W przypadku niezgodności umowy z ustawą o kredycie konsumenckim konsument może powołać się na przepisy chroniące jego prawa i dochodzić ich na drodze reklamacyjnej lub sądowej.
Skutek prawny zastosowania SKD
Jeżeli konsument skutecznie skorzysta z sankcji kredytu darmowego, zobowiązany jest do zwrotu jedynie kwoty kapitału bez odsetek i dodatkowych kosztów. Następuje to poprzez złożenie kredytodawcy oświadczenia o kredycie darmowym, które może być sporządzone jedynie w formie pisemnej. Kredytodawca nie może żądać dodatkowych opłat ani wynagrodzenia za udzielenie finansowania. Konsument ponosi wyłącznie koszty ustanowienia zabezpieczenia kredytu, które zostały ujęte w umowie. Konsument po złożeniu oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego zwraca kredyt w równych ratach, płatnych co miesiąc, od dnia zawarcia umowy.
Jeżeli umowa nie przewiduje terminu spłaty, spłata następuje w terminie:
- pięciu lat – w przypadku kredytów konsumenckich do wysokości 80 000 zł;
- dziesięciu lat – w przypadku kredytów konsumenckich powyżej 80 000 zł.
Kiedy można skorzystać z sankcji kredytu darmowego?
Uprawnienie do skorzystania z SKD wygasa po upływie roku od dnia wykonania umowy (czyli od spłaty ostatniej raty kredytu). Oznacza to, że konsument ma ograniczony czas na złożenie oświadczenia, dlatego warto działać niezwłocznie po wykryciu naruszeń. Po upływie tego terminu sąd odmówi uznania prawa do sankcji, a konsument straci możliwość dochodzenia swoich praw na tej podstawie.
Jaki jest tryb dochodzenia praw SKD?
Konsument chcący skorzystać z sankcji kredytu darmowego powinien w pierwszej kolejności złożyć pisemne oświadczenie do kredytodawcy, informując o zamiarze spłaty kredytu bez odsetek. Jeśli kredytodawca odmówi uznania sankcji, konsument ma możliwość skierowania sprawy do Rzecznika Finansowego, Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) lub na drogę postępowania sądowego. W przypadku konieczności dochodzenia swoich praw przed sądem może powoływać się na sankcję. W przypadku podania błędnie obliczonego RRSO oraz innych wad umowy kredytu konsumenckiego, może on dochodzić zwrotu niesłusznie pobranych opłat, w tym odsetek od prowizji, kosztów administracyjnych oraz innych naliczeń wynikających z umowy kredytowej, jak prowizja z tytułu udzielenia kredytu.
Sankcja kredytu darmowego to skuteczne narzędzie ochrony konsumentów, które pozwala na uniknięcie nieuczciwych praktyk ze strony kredytodawców. Warunkiem jej zastosowania jest naruszenie obowiązków informacyjnych i formalnych przez instytucję finansową. Skorzystanie z sankcji wymaga jedynie złożenia oświadczenia i może prowadzić do znacznych oszczędności po stronie konsumenta.
W art. 30 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim zawiera informacje co powinna zawierać umowa kredytu lub pożyczki zawarta z konsumentem. Z kolei zgodnie z art. 45 ust.1 ustawy o kredycie konsumenckim w przypadku naruszenia przez kredytodawcę art. 30 ust. 1 pkt 1-8, 10, 11, 14-17 uprawnia kredytobiorcę (konsumenta) do złożenia oświadczenia w oparciu, o które zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów w terminie i w sposób ustalony w umowie.
Poniżej wyszczególniono opis naruszeń
- Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 1 u.k.k. – Dane kredytodawcy i kredytobiorcy:
Umowa musi zawierać prawidłowe oznaczenie kredytodawcy i kredytobiorcy. Umowa powinna zawierać także oznaczenie pośrednika kredytowego.
Naruszeniem jest brak wskazania danych, wskazanie nieprawidłowych danych np. niewłaściwej siedziby instytucji finansowej, lub pominięcie adresu do doręczeń.
W przypadku umów zawartych po wejściu w życie ustawy o doręczeniach elektronicznych, brak lub błędne wskazanie adresu elektronicznego do doręczeń również stanowi naruszenie. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 2 u.k.k. – Rodzaj kredytu:
Naruszeniem jest brak wskazania rodzaju kredytu, wskazanie nieprawidłowego rodzaju kredytu, błędne określenie umowy jako kredytu zamiast pożyczki lub wskazanie rodzaju kredytu, który nie jest powszechnie znany
- Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 3 u.k.k. – Czas obowiązywania umowy:
Umowa musi określać czas obowiązywania umowy. W umowie w sposób jednoznaczny kredytodawca powinien podać okres od kiedy do kiedy ona obowiązuje.
Naruszeniem jest brak wskazania czasu obowiązywania umowy lub wskazanie nieprawidłowej informacji w tym zakresie. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 4 u.k.k. – Całkowita kwota kredytu:
Umowa musi zawierać informację o całkowitej kwocie kredytu, która zgodnie z definicją ustawową nie obejmuje kredytowanych kosztów kredytu.
Naruszeniem jest brak informacji o całkowitej kwocie kredytu, lub naruszenie może stanowić wskazanie dwóch różnych wartości „kwoty udzielonego kredytu” oraz „całkowitej kwoty kredytu”, lub podanie kwoty, która nie jest faktycznie udostępniona konsumentowi, lecz zawiera dodatkowe wartości, np. koszty ubezpieczeń lub prowizji. Koszty kredytu nie powinny być wliczane w całkowitą kwotę kredytu. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 5 u.k.k. – Termin i sposób wypłaty kredytu:
Umowa musi określać termin i sposób wypłaty kredytu.
Naruszeniem jest brak wskazania terminu lub sposobu wypłaty kredytu, określenie terminu jako warunku (zdarzenia przyszłego i niepewnego), a nie konkretnej daty, lub wskazanie jedynie sposobu wypłaty (przelew, gotówka) bez doprecyzowania szczegółów. W przypadku wypłaty kredytu w transzach, każda transza musi mieć określony termin wypłaty. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 6 u.k.k. – Stopa oprocentowania kredytu:
Umowa musi określać stopę oprocentowania kredytu, warunki jej stosowania oraz procedury zmiany stopy oprocentowania.
W przypadku różnych stóp oprocentowania, informacje te muszą być podane dla każdej z nich. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 7 u.k.k. – Całkowity koszt kredytu:
Umowa musi zawierać całkowity koszt kredytu czyli wszystkie koszty, które konsument jest zobowiązany ponieść w związku z umową, w tym odsetki, opłaty, prowizje, podatki i marże.
Naruszeniem może stanowić uwzględnienie w całkowitej kwocie kredytu środków faktycznie nieprzekazanych konsumentowi i określenie jej w sposób mylący. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 8 u.k.k. – Zasady i terminy spłaty kredytu:
Umowa musi określać zasady i terminy spłaty kredytu, w tym kolejność zaliczania rat na poczet należności kredytodawcy, oraz informację o prawie do wcześniejszej spłaty.
W przypadku różnych stóp oprocentowania dla różnych należności, należy podać kolejność zaliczania rat na poczet tych sald. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 10 u.k.k. – Inne koszty kredytu:
Umowa powinna zawierać wszystkie inne koszty związane z kredytem, w tym odsetki od kredytowanych kosztów, opłaty za windykację, opłaty za wcześniejszą spłatę, opłaty za wydanie zaświadczeń.
Naruszeniem jest niewymienienie wszystkich kosztów, określenie kosztów w sposób utrudniający ich identyfikację i obliczenie, lub brak wskazania warunków zmiany tych kosztów. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 11 u.k.k. – Oprocentowanie zadłużenia przeterminowanego:
Umowa powinna określać roczną stopę oprocentowania zadłużenia przeterminowanego, warunki jej zmiany oraz inne opłaty z tytułu zaległości w spłacie.
Naruszeniem jest brak tych informacji. Umowa powinna również wskazywać dzienną kwotę odsetek obliczoną na dzień zawarcia umowy. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 14 u.k.k. – Zabezpieczenie i ubezpieczenie spłaty kredytu:
Umowa powinna zawierać informacje o sposobie zabezpieczenia i ubezpieczenia spłaty kredytu.
Naruszeniem jest brak wskazania tych informacji lub wskazanie nieprecyzyjnych postanowień. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 15 u.k.k. – Termin i sposób złożenia oświadczenia o odstąpieniu:
Umowa musi określać termin i sposób złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy.
Naruszeniem jest brak wskazania terminu na odstąpienie od umowy lub wskazanie terminu krótszego niż 14 dni, brak wskazania terminu na zwrot kapitału lub wskazanie terminu krótszego niż 30 dni oraz wymuszanie złożenia oświadczenia na określonym formularzu lub w formie pisemnej. Umowa musi również opisywać mechanizm odstąpienia i obowiązek zwrotu innych kosztów. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 16 u.k.k. – Prawo do spłaty kredytu przed terminem:
Umowa musi określać prawo konsumenta do spłaty kredytu przed terminem oraz procedurę takiej spłaty.
Naruszeniem jest brak informacji o prawie do wcześniejszej spłaty, brak wskazania sposobu skorzystania z tego prawa oraz brak informacji o skutkach przedterminowej spłaty. - Naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 17 u.k.k.:
Umowa powinna zawierać informacje na temat skutków braku płatności.
Jak sprawdzić umowę pod kątem sankcji kredytu darmowego
Nie każda umowa kredytu konsumenckiego daje podstawę do SKD. Sankcja przysługuje wtedy, gdy kredytodawca naruszył jeden z obowiązków wymienionych w art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim. W praktyce sprawdzenie umowy sprowadza się do kilku punktów, które porównujemy z treścią art. 30 ustawy i z aktualnym orzecznictwem:
- odsetki od kredytowanych kosztów, czyli sytuacja, w której bank doliczył prowizję albo składkę ubezpieczeniową do kapitału i od całej tej sumy naliczał oprocentowanie. Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 23 kwietnia 2026 r. (C-744/24) uznał, że odsetki mogą być liczone tylko od całkowitej kwoty kredytu, a Sąd Najwyższy potwierdził to 8 lipca 2026 r. (II CSKP 89/26). Więcej w artykule Odsetki od prowizji a sankcja kredytu darmowego,
- całkowita kwota kredytu i RRSO, gdy do tej kwoty wliczono w umowie koszty, których konsument nie dostał do ręki, albo rzeczywista roczna stopa oprocentowania została policzona od błędnej podstawy. Szczegóły w tekście RRSO a sankcja kredytu darmowego,
- klauzula zmiany opłat i prowizji, która wymienia okoliczności podwyżki w sposób, którego konsument nie jest w stanie zweryfikować. TSUE w wyroku z 13 lutego 2025 r. (C-472/23) uznał taki zapis za naruszenie obowiązku informacyjnego, opisujemy to w artykule Klauzula zmiany opłat a SKD,
- niejasne zasady zmiany oprocentowania, bez wskazania warunków i procedury podwyżki stopy (art. 30 ust. 1 pkt 6), patrz Niejasne zasady zmiany oprocentowania a SKD,
- ograniczenie sposobu odstąpienia od umowy do pisma albo do formularza banku, co narusza art. 30 ust. 1 pkt 15 ustawy,
- braki w treści umowy z katalogu art. 30 ust. 1: dane stron, czas obowiązywania umowy, termin i sposób wypłaty, kolejność zaliczania rat, koszty inne niż odsetki, oprocentowanie zadłużenia przeterminowanego, informacja o prawie do wcześniejszej spłaty, skutki braku płatności. Pełny opis naruszeń punkt po punkcie znajduje się niżej na tej stronie, a przegląd najczęstszych wad umów w artykule Jakie nieprawidłowości w umowach mogą skutkować SKD.
Do sprawdzenia potrzebujemy samej umowy z załącznikami (formularz informacyjny, regulamin, tabela opłat) oraz historii spłat z banku. Wystarczy jedno naruszenie z katalogu art. 45 ust. 1, żeby konsument mógł złożyć oświadczenie o skorzystaniu z sankcji, tak orzekł między innymi Sąd Rejonowy w Kwidzynie w sprawie prowadzonej przez naszą kancelarię.
Jakie umowy i jacy kredytodawcy podlegają sankcji kredytu darmowego
Ustawa o kredycie konsumenckim obejmuje umowy o kredyt w wysokości do 255 550 zł albo równowartości tej kwoty w innej walucie (art. 3 ust. 1). W tym limicie mieszczą się kredyty gotówkowe, kredyty konsolidacyjne, pożyczki, kredyty ratalne, limity w rachunku i karty kredytowe, a także umowy o odroczenie płatności, jeżeli konsument ponosi z tego tytułu koszty.
Sankcja dotyczy zarówno banków, jak i firm pożyczkowych oraz innych instytucji, które w zakresie swojej działalności udzielają kredytów konsumentom. Nie ma znaczenia, czy umowa została podpisana w oddziale, przez internet czy przez pośrednika. Ma znaczenie, czy w chwili zawarcia umowy kredytobiorca występował jako konsument, czyli poza działalnością gospodarczą lub zawodową.
Poza zakresem SKD pozostają kredyty hipoteczne zawarte po 22 lipca 2017 r., które podlegają osobnej ustawie, oraz umowy wymienione w art. 4 ustawy o kredycie konsumenckim, między innymi kredyty bez oprocentowania i innych kosztów, leasing bez obowiązku wykupu i pożyczki lombardowe. Kredyt zamknięty w całości nadal może być objęty sankcją, jeżeli od dnia wykonania umowy nie minął rok, więcej w artykule Czy SKD obejmuje spłacone kredyty.
Czy warto skorzystać z sankcji kredytu darmowego
Po skutecznym złożeniu oświadczenia kredytobiorca oddaje wyłącznie kapitał. Odsetki, prowizja, opłaty przygotowawcze i inne koszty należne kredytodawcy przestają być wymagalne, a te, które zostały już zapłacone, podlegają rozliczeniu z konsumentem. Przy kredycie spłacanym przez kilka lat suma odsetek i prowizji bywa porównywalna z częścią kapitału, dlatego wyliczenie robimy zawsze na konkretnej umowie i historii spłat, a nie na kalkulatorze. Korzyści opisujemy w artykule Jakie są korzyści z zastosowania sankcji kredytu darmowego.
Trzeba też uczciwie powiedzieć, co jest po drugiej stronie. Banki z reguły nie uznają oświadczenia dobrowolnie, więc sprawa trafia do sądu, a to oznacza czas, koszty sądowe i konieczność wykazania naruszenia przed sądem. Wynik zależy od treści konkretnej umowy i od tego, jak dane naruszenie ocenia sąd rozpoznający sprawę. Sankcja może też służyć jako obrona, gdy to bank pozywa kredytobiorcę o zapłatę, ponieważ oświadczenie o skorzystaniu z SKD można złożyć również na tym etapie i ograniczyć w ten sposób żądanie banku.
Jak przebiega sprawa o sankcję kredytu darmowego i ile trwa
Sprawa zaczyna się od analizy umowy i historii spłat. Jeżeli w umowie jest naruszenie z katalogu art. 45 ust. 1, konsument składa kredytodawcy pisemne oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego wraz z wezwaniem do rozliczenia umowy. Kredytodawca odpowiada na pismo, w większości przypadków odmownie. Wtedy sprawa trafia do sądu, w którym konsument wykazuje naruszenia w umowie, a sąd bada dokumenty i, gdy uzna to za potrzebne, przesłuchuje strony.
Czas trwania zależy od sądu, stanowiska banku i złożoności umowy. Część spraw kończy się po kilku miesiącach wyrokiem wydanym na posiedzeniu niejawnym, inne trwają dwa lub trzy lata, zwłaszcza gdy bank składa apelację. Po prawomocnym wyroku bank rozlicza umowę: zwraca nadpłatę wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, a przy kredycie nadal spłacanym przedstawia nowy harmonogram obejmujący sam kapitał. Szczegóły opisaliśmy w dwóch artykułach: postępowanie w sprawie SKD krok po kroku oraz ile trwa proces o sankcję kredytu darmowego.
Oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego
Ustawa wymaga formy pisemnej (art. 45 ust. 1). Oświadczenie powinno wskazywać umowę, której dotyczy, podstawę prawną, czyli art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim, oraz konkretne naruszenia z odwołaniem do punktów art. 30 ust. 1 albo innych przepisów z katalogu. Do oświadczenia dołączamy wezwanie do rozliczenia umowy i wysyłamy je za potwierdzeniem odbioru, ponieważ od dnia doręczenia liczą się odsetki za opóźnienie od kwot, które bank ma zwrócić.
Oświadczenie ma charakter informacyjny, prawo do sankcji powstaje z chwilą naruszenia obowiązków przez kredytodawcę, ale termin jest bezwzględny: uprawnienie wygasa po upływie roku od dnia wykonania umowy (art. 45 ust. 5). W orzecznictwie trwa spór, czy umowa jest wykonana z chwilą wypłaty kredytu, czy dopiero po jego spłacie, dlatego oświadczenie składamy możliwie wcześnie. Wzór i moment złożenia omawiamy w dwóch tekstach: jak napisać oświadczenie o skorzystaniu z SKD i kiedy je złożyć oraz pismo o kredycie darmowym.
Orzecznictwo TSUE i Sądu Najwyższego w sprawach SKD
Na sprawy o sankcję kredytu darmowego coraz mocniej wpływa Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który odpowiada na pytania polskich sądów o wykładnię dyrektywy 2008/48/WE:
- wyrok TSUE z 13 lutego 2025 r., C-472/23 (pytanie Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy): zawyżone RRSO wynikające z klauzul uznanych później za abuzywne nie jest samo w sobie uchybieniem obowiązkowi informacyjnemu, natomiast zapis o zmianie opłat oparty na okolicznościach, których konsument nie może zweryfikować, już nim jest. Trybunał potwierdził też, że jednolita sankcja pozbawienia kredytodawcy odsetek i opłat jest zgodna z dyrektywą, o ile naruszenie podważa możliwość oceny zakresu zobowiązania przez konsumenta,
- wyrok TSUE z 23 kwietnia 2026 r., C-744/24 (pytanie Sądu Rejonowego we Włodawie): dyrektywa sprzeciwia się zapisom, które pozwalają naliczać odsetki nie tylko od całkowitej kwoty kredytu, ale również od kwot przeznaczonych na koszty kredytu, na przykład prowizję czy składkę ubezpieczeniową. Omówienie w artykule Wyrok TSUE: banki nie mogą pobierać odsetek od kosztów kredytu,
- wyrok Sądu Najwyższego z 8 lipca 2026 r., II CSKP 89/26: odsetki mogą być naliczane wyłącznie od całkowitej kwoty kredytu, więcej w tekście stanowisko SN korzystne dla kredytobiorców,
- pytania prawne III CZP 15/25 i III CZP 3/25: Sąd Najwyższy zawiesił je do czasu wyroków TSUE w sprawach C-566/24, C-744/24 i C-831/24, dotyczą między innymi zakresu badania umowy przez sąd i momentu jej wykonania, stanowisko SN opisujemy w artykule co mówi Sąd Najwyższy o SKD.
Sądy powszechne coraz częściej powołują się na te orzeczenia w uzasadnieniach, przykłady zebraliśmy w tekście SKD, kolejne korzystne wyroki dla konsumentów.
Sprawy o sankcję kredytu darmowego prowadzone przez kancelarię
Kancelaria prowadzi sprawy o SKD przeciwko bankom i firmom pożyczkowym przed sądami w całej Polsce. Dwa przykłady z opisanych na blogu:
- Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok prawomocny: sąd zastosował sankcję kredytu darmowego i zasądził na rzecz naszego klienta ponad 19 000 zł tytułem odsetek kapitałowych i kosztów kredytu, a bank obciążył wydatkami postępowania za obie instancje. W ustnych motywach sąd odwołał się do wyroku TSUE C-744/24. Opis: ponad 19 000 zł dla klienta po zastosowaniu SKD,
- Sąd Rejonowy w Kwidzynie: sąd uznał, że naliczanie odsetek od prowizji narusza prawa konsumenta, termin na SKD biegnie od wykonania zobowiązań przez obie strony, a ograniczenie odstąpienia do formy pisemnej jest sprzeczne z art. 30 ust. 1 pkt 15 ustawy. Opis: Zwycięstwo przed Sądem Rejonowym w Kwidzynie w sprawie o SKD.
Każda sprawa zależy od treści konkretnej umowy i od oceny sądu, dlatego najpierw analizujemy dokumenty i mówimy wprost, czy widzimy w nich podstawę do sankcji.
Sankcja kredytu darmowego, kancelaria adwokacka we Wrocławiu
Kancelaria Adwokacka Bartosz Słabosz mieści się we Wrocławiu przy ul. Romana Dmowskiego 1B/13. Sprawy o sankcję kredytu darmowego prowadzimy dla klientów z Wrocławia i Dolnego Śląska oraz z całej Polski, ponieważ pozew składa się zwykle do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania konsumenta, a większość czynności odbywa się na piśmie. Jeżeli chcesz sprawdzić swoją umowę, prześlij ją przez formularz na stronie kontaktu albo napisz na kontakt@adwokatslabosz.eu, po analizie dokumentów odpowiemy, czy widzimy podstawę do SKD i jak wyglądałyby kolejne kroki.
Sankcja kredytu darmowego (SKD) to rozwiązanie prawne, które umożliwia konsumentowi zwrot wyłącznie pożyczonej kwoty kredytu, bez ponoszenia dodatkowych kosztów, takich jak odsetki, prowizje czy opłaty. Można z niej skorzystać, jeśli bank lub firma pożyczkowa naruszyła obowiązki wynikające z ustawy o kredycie konsumenckim.
Nie, SKD dotyczy wyłącznie kredytów konsumenckich, których wartość nie przekracza 255 550 zł lub równowartości tej sumy w innej walucie. Sankcja nie obejmuje kredytów hipotecznych zawartych po 22 lipca 2017 roku, ponieważ te są regulowane osobnymi przepisami.
Najważniejszą korzyścią jest możliwość spłacenia kredytu bez odsetek i dodatkowych kosztów. Dzięki temu konsument oddaje wyłącznie kwotę, którą faktycznie otrzymał, co może oznaczać znaczne oszczędności.
Konsument powinien przygotować pisemne oświadczenie i przesłać je do kredytodawcy. Dokument powinien zawierać podstawę prawną (art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim) oraz wskazanie naruszeń, które uprawniają do skorzystania z sankcji.
Tak, zdarza się, że banki i firmy pożyczkowe nie uznają sankcji. W takim przypadku warto zgłosić sprawę do Rzecznika Finansowego, Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) lub skierować ją na drogę sądową.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami, konsument ma rok od dnia zakończenia umowy, czyli od momentu spłaty ostatniej raty, na złożenie oświadczenia o zastosowaniu SKD.
Po skutecznym skorzystaniu z sankcji, kredytodawca traci prawo do pobierania jakichkolwiek dodatkowych opłat związanych z kredytem. Oznacza to, że nie może żądać odsetek, prowizji ani innych kosztów poza samą kwotą pożyczonego kapitału.
Tak, sankcja kredytu darmowego obejmuje również pożyczki udzielane przez instytucje pozabankowe, pod warunkiem że spełniają one definicję kredytu konsumenckiego zawartą w ustawie.
Jeżeli sankcja kredytu darmowego została skutecznie zastosowana, a instytucja finansowa pobrała niezgodne z prawem opłaty, konsument ma prawo domagać się ich zwrotu. Można to zrobić poprzez negocjacje, zgłoszenie do instytucji chroniących konsumentów lub dochodzenie swoich praw przed sądem.
Sankcja kredytu darmowego w obecnym kształcie wynika z art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, która obowiązuje od 18 grudnia 2011 r. Oznacza to, że sankcją mogą być objęte umowy zawarte od tej daty, o ile nie minął rok od dnia ich wykonania.
Ustawa nie liczy lat wstecz od dnia zawarcia umowy, tylko rok od dnia jej wykonania (art. 45 ust. 5). Przy kredycie nadal obsługiwanym termin jeszcze nie biegnie w ujęciu przyjmowanym przez część sądów, przy kredycie zamkniętym oświadczenie trzeba złożyć w ciągu roku od spłaty ostatniej raty. Ponieważ w orzecznictwie trwa spór o moment wykonania umowy, oświadczenie składamy jak najwcześniej.
Kwota, o którą chodzi w sprawie, to suma odsetek, prowizji i innych kosztów kredytu zapłaconych dotąd oraz tych, które przypadałyby do końca umowy. Wyliczenie zależy od harmonogramu, historii spłat i tego, które koszty bank doliczył do kapitału, dlatego robimy je na dokumentach z konkretnej umowy, a nie w uniwersalnym kalkulatorze.
Tak, jeżeli umowa mieści się w definicji kredytu konsumenckiego, czyli do 255 550 zł, i zawarła ją osoba prywatna. Do kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym i do przekroczenia salda ustawa stosuje wybrane przepisy, w tym art. 45, zakres obowiązków kredytodawcy jest tam jednak inny niż przy zwykłym kredycie gotówkowym, więc każdą taką umowę oceniamy osobno.
